บทที่ 26 26 ตาค้างทั้งคืน

“ไหว....”เอกณัฐสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกสติ พลางกระชับวงแขนอุ้มร่างนิ่มที่เริ่มส่งเสียงงอแงเบา ๆ ในลำคอให้มั่นคงขึ้น

“จะไม่ทำอะไรน้องมันกลางทางใช่ไหม?”พี่นกฮูกหรี่ตามองด้วยความระแวงแกมขบขัน พร้อมกับเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ตามประสาคนสนิท

คำถามทีเล่นทีจริงของรุ่นพี่ทำเอาเอกณัฐถึงกับสะดุ้งวาบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ